Kime Ne Dediğine Dikkat Et. ;)

Bugün fen sınavı vardı. Hiç çalışmadım. Sonuç olarak 45 falan alsam iyidir, boyuna salladım. Millet çok iyi geçti falan derken ben "Hohoho inş. 45 üstü alırım!" diyerek gezindim. Zaten inkılaptanda çok güzel bi not almışım (!) . Moralman çöküşlerdeyim. Pikaçu her zamanki gibi aşkta şanssız. :) Korkuyorum eğer istemediğim bir insanda saplanıp kalırsam diye..

Arkadaşlar açısından çokta şanslı sayılmam. Sanırım çok yüz verdim millete, artık sınırı aşıyorlar yani. Daha ne diyeyim. Çok kolay tersliyorlar ama bende biriktiriyorum, bu nereye kadar gider böyle bilemiyorum. 10-15 dakika önce biri yine tersledi beni. Sonrada üzüntüsünü bahane etti. Kime ne dediğini dikkat etmeli, çok sabırlıyımdır ama sabrım taşarsa ne yaparım bende bilmiyorum. :) Alakaya maydonoz oldu zaten arkadaş. Neyse.

İçimde bir sıkıntı var anlatamıyorum. Ne söylesem boş. Kendimi bu konuyu konuşmaya hazır hissetmiyorum.

yetti !

Kavga ettik Gezenti'yle.  Hala hafiften hissettiğim bir şeyler var belki ama bir daha asla! Son kezmiş, unutmayaymışım. Son merak etme dedim bende. Ayrılan benim bu sefer. Tepemi attırdı. Salak salak konuştu bana. Bende çekemedim. Hiçbir şeyin değilim bundan sonra dedim. Facebook'ta yine engelledi. Alışkanlık yaptı artık :D Okulda kolay olmıycak belki ama yeter artık uğraşamam onun maçoluğuyla siniriyle. Sıktı artık. Bir şeyi abartıyoda abartıyo yani. O eski sevgilisini (ki o kızla uzun bir süre çıktılar, herkes "Gezenti onu cidden çok seviyodu" falan der hala sorsanız, eski okulumda baya konuluşuluyolardı) yolda durdurmalar, evinin oralara gitmeler (ki kızın evi ebesinin biyerlerinde baya uzak onların evine üşenmemiş gitmiş bana tirip atıyodu ben gelemem falan hep diye, ama onların ev bizim eve onun yürüme hızıyla diyim, 3 dakikalık kızınki en az 1 saat-45 dakikalık yürüme mesafesi var), dışarı çağırmalar(kız çıkmamış) falan. Ben söyleyine kıvırdı ama arada boynuzu yedim gibi. Eh, neyse bu Gezenti meseleside kapanmıştır artııık.
x

biliyorduk aslında.

 

Biliyorduk bitecekti elbet. Hiç uyuşmuyor gibiydik. Sınıftakilerle konuşmamı istemiyordu, bense sınıfa tamamen dahil olmak istiyordum. Çünkü istediğim o sınıf ortamına sahip olamamıştım hiç. Psycho özellikle. Sınıftakiler onunla gülüşür, eğlenir. Ben? O istemiyor diye sırf somurturum. -Ben böylesine gelemiyorum. Gezenti, konuşmamı istemiyor. Ben zaten yok o istemiyo, yok şu şöyle böyle dedi diye biriyle konuşmayı kesmem. Hatta inadına konuşurum daha fazla. İlk zamanlar konuşmadım, çünkü cidden çok sorun çıkarıyordu. Yok öyle bir sevgili atarı sayın seyirciler! Canımı sıkıyordu bende sırf problem çıkmasın diye sesimi çıkartmıyordum. Niye problem çıkmaması için bu kadar uğraştım bende bilmiyorum. Pek bana göre değil aslında o. Bunu şuan fark ettim. Yoksa barışmak istiyordum. Konuşuyorduk Facebook'tanda. Aramızda iyiydi. Ben yine bir dengesizlik yapıyorum, Facebook'umu dondurdum. (yakında açarım gerçi yine) Ama birinin bunu kesmesi lazımdı. Hiç kimsenin boşuna üzülmesine gerek yok sonuçta. Eğer "Niye dondurdun?" falan derlerse sınav haftasını bahane ederim. Gezenti sorarsa "Yine, ama bu sefer daha çok üzülücez, farkındasın sende. Senin üzülmenide istemiyorum, ben zaten direk kaldıramam" falan der çıkarım işin içinden. Bir daha istemiyorum çıkmak. Böyle söyleyince çok garipsiycekler, o yüzden kıvırmam lazım. Keşke gelmeseydim şu okula be. Eskisinde mis gibi düzenim vardı. Alıştığım bir yerdi. Son yıl ne için değiştirdiysem. Öf. Neyse.

Dersane falan lay lay lom gidiyor, okul.. Okul güzel gidiyor, öğretmenleri gittikçe daha çok seviyor gibiyim. Özellikle İngilizcecimize bayılıyorum. İlk yılı değil öğretmenlikte 4. yılı falan galiba. Çok iyi, ablamız gibi biraz. Eskiden Türkçeciyle Mat.çıyı hiç sevmiyordum ama onlarda iyilermiş aslında. Ön yargılı bakmışım.  Her şey güzel olacak. Ama şimdi değil.